London it is.!

Na een via via oproep op twitter, en een paar mails met de mensen achter latravia heb ik besloten mijn verhaal en belevenissen van mijn emigratie hier prijs te geven.

Eerst zal ik mij eens kort voorstellen. Mijn naam is John Kruisman en ben op de heerlijke leeftijd van slechts 23 jaar. Over de afgelopen 3 jaren ben ik 2 keer naar London verhuist en sta nog altijd achter mijn keuze om dit te doen.

Voor mijn opleiding in Nederland ben ik voor een stage van 5 maanden naar London geplaatst. Nadat ik al enkele jaren nadacht over emigreren naar een stad als London heb ik toen vroegtijdig contact met mijn linemanager opgenomen om te bespreken wanneer ik zou kunnen beginnen. Uiteindelijk hebben deze gesprekken ertoe geleid dat ik als eerste van mijn klas vertrok en als een na laatste terug kwam. Bij elkaar opgeteld een dikke 7 maanden.

Alvorens ik de eerste keer naar London kon kwam er enorm veel bij kijken. Gelukkig dat ik via mijn opleiding al van een baan voorzien was, hoefde ik mij daar niet druk om te maken. Wél had ik de problemen van huisvesting, verzekeringen, banken en de wetten en regels.

Gelukkig behoor ik tot de internet generatie en kan ik mijn weg er zeer goed vinden en ben ik dus via via op een site beland waar allerlei advertenties stonden. Een Londonse Marktplaats om het maar netjes te zeggen. Hier kun je als je weet waar en hoe je moet zoeken werkelijk alles vinden. En uiteraard kun je hier ook zeer goedkope en goeie woningen vinden. Toch zijn hier ook weer allerlei regels aan gebonden. Maar de meeste hiervan zijn niet meer als logisch. Geen geld via banken betalen zonder contract. Geen geld vooruitsturen enz.

Dit klinkt nu allemaal logisch maar, als je niet weet hoe het in een land gaat, is het moeilijk inschatten. En als je echt graag die kant op wilt, zou je het ook zomaar doen. Zeker als je ziet hoe snel de huizenmarkt in London gaat. Binnen een week leegstand en nieuwe huurders is heel normaal. En dan is de kans zelfs aanwezig dat er 3 voor in de rij staan en de eigenaar kan kiezen.

Ook was voor mij het banken deel makkelijk geregeld omdat dit alles vanuit mijn baan voor mij werd geregeld. En blijkbaar ben je hier niet verplicht een ziektekosten verzekering te hebben, omdat ze hier nog het oude stelsel hanteren. Het wordt namelijk door de staat betaald of je moet een prive kliniek opzoeken.

Wat wel van belang is, is dat je zorgt dat je zo snel mogelijk na aankomst in London een afspraak krijgt bij het JobCentrePlus voor een NI nummer. Het engelse Sofi (Rijksregister) Nummer.

Maar om huisvesting en banken enz. Te regelen moet je gauw rekening houden met 1,5 maand. En direct na aankomst nog eens 8 weken voor een NI nummer. Wél kun je zonder dat nummer beginnen te werken. Dan wijzen ze je op je werk een tijdelijk nummer toe.

Tot zover de voorbereidingen. Volgende keer het vertrek.!